ศาลาพระเกี้ยว


แสดงเมื่อ วันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เวลา 13:28:51

8.jpg

ศาลาพระเกี้ยว
[ หอประวัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ]

ใน พ.ศ. 2507 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้เล็งเห็นว่าจำนวนนิสิตของมหาวิทยาลัยมีจำนวนมาก และกิจกรรมของสโมสรนิสิตก็มีมากขึ้น ปริมาณเนื้อที่ใช้งานที่ตึกจักรพงษ์ ซึ่งเป็นที่ทำการของสโมสรนิสิต ไม่เพียงพอสำหรับนิสิตที่จะทำกิจกรรมในอนาคต ดั้งนั้นผู้บริหารมหาวิทยาลัยจึงได้ดำริจะสร้างอาคารเพื่อใช้เป็นศูนย์รวมของนิสิตขึ้น สภามหาวิทยาลัยจึงอนุมัติให้สร้างอาคารหลังหนึ่งโดยใช้ชื่อว่า ศาลาพระเกี้ยว ขึ้นบริเวณด้านหลังตึกจักรพงษ์

อาคารหลังนี้ได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 และสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2509 ผู้ออกแบบคือ ศาสตราจารย์หม่อมเจ้าโวฒยากร วรวรรณ (โวด-ทะ-ยา-กอน วอ-ระ-วัน) ผู้ช่วยออกแบบคือ รองศาสตราจารย์เลิศ อุรัสยนันทน์ (อุ-รัด-สะ-ยะ-นัน) วิศวกรคือ ศาสตราจารย์ ดร.รชฏ กาญจนะวณิชย์ (ระ-ชด) โดยสร้างเป็นอาคาร 2 ชั้น มหาวิทยาลัยได้ทำพิธีเปิดใช้เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2510


ศาลาพระเกี้ยว เป็นอาคารอเนกประสงค์ที่ได้รับการออกแบบด้วยสถาปัตยกรรมทันสมัย ตั้งอยู่ในย่านกลางของบริเวณมหาวิทยาลัยฝั่งตะวันออก ทิศเหนือใกล้สระน้ำของมหาวิทยาลัย ทิศตะวันออกใกล้สถาบันภาษา ทิศใต้ใกล้คณะเศรษฐศาสตร์กับคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี ทิศตะวันตกจรดคณะวิทยาศาสตร์

ภานในอาคารแบ่งพื้นที่ออกเป็น 2 ส่วน คือบริเวณห้องโถงชั้นลอยเป็นที่สำหรับจัดนิทรรศการ การประชุม การบรรยาย การอภิปราย การแสดง จัดเลี้ยงต่างๆ ตลอดจนเป็นที่ชุมนุมสังสรรค์ของคณาจารย์ นิสิตเก่า นิสิตปัจจุบัน ต่อมามหาวิทยาลัยได้ก่อสร้างเพิ่มด้านซ้าย เป็นอาคาร 4 ชั้น ชั้นล่างเป็นโรงอาหารนิสิต ชั้น 2 เป็นห้องอาหารสโมสรอาจารย์และห้องประชุมเล็ก 3 ห้อง ชั้น 3 และชั้น 4 เป็นที่ทำการฝ่ายกิจการนิสิตของมหาวิทยาลัยและที่ทำการองค์การบริหารนิสิตและสภานิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ส่วนห้องชั้นล่าง จัดเป็นที่ตั้งของหน่วยงานต่างๆ มีสหกรณ์นิสิต ศูนย์หนังสือที่มีหนังสือและสิ่งพิมพ์มากที่สุดในประเทศไทย ที่ทำการไปรษณีย์และโทรเลขสาข

 
 
 

ประวัติความเป็นมา


บริการ


ข้อมูลอื่น ๆ

ประวัติจุฬาฯ


ข้อมูลจุฬาฯ ที่น่าสนใจ